...و به ابراهیم نبوی طنزنویس- در رادیو زمانه!

(به خاطر نوع اظهار نظر درباره روش سیاسی مهاجرین سالمند ایرانی مقیم خارج از کشور)

يكي از عیبهای کوچک!! بعضی از همطنان ايراني ما اين است كه در هنگام سخن گفتن، و حتي در هنگامه های بحران، به خصوص در زمینه سیاست و جامعه، با زیرکی دو کار دیگر را نیز همزمان انجام می دهند. یکی اینکه با کلماتی سخن می گویند که یعنی فقط منم که دارم درست می گویم، دیگر اینکه کلمات و حروف مطلب خود را طوری بیان می کنند تا خودشان را هم توضیح داده باشند. (مانند كاري كه شما مي كنيد). بیست سال پیش هم چنین بودند، ده سال پیش هم چنین بودند، و اکنون نیز چنین اند. یعنی همواره و همزمان: هم سخن خود را گفته اند، هم نظر  نظر خود را -نه مطرح - که تحميل كرده اند، و هم -به جای توضیح مطلب- خودشان را توضيح داده اند. (مانند كاري كه شما مي كنيد) و مثلا نیک آهنگ کوثر نمی کند.

بياييد كمي خودمان را نقد و تصحيح كنيم و هرگاه که تریبونی برای گفتن سخنهای جذابمان داریم، مخاطبان خود را -چه در خانه و زندگی چه در کوچه و بازار و چه در روزنامه ها و رادیوها و تلویزیونها، کودن نپنداریم و اینقدر به آنان توهین نکنیم. زیرا «مخاطب موجودی است که اگر فقط یک بار نظر خود را برای او مطرح کنید توانایی آن را دارد که تشخیص بدهد نظر شما چقدر درست است.»

آیا فکر نمی کنید دلیل اینکه این همه پیام که تا حالا به این همه مخاطب داده اید، اما هنوز با شما هم نطر نشده اند چیست؟ جوابش به نظر من این است: چون همواره در هنگام ارایه پیام به او -به او- توهین کرده اید!

امیدوارم از این پس موفق باشید!

(و قبول بفرمایید که طنزنویس خوبی هستید اما لزوما کارشناس سیاسی و حتی یک گزارشگر سیاسی خوبی میتوانید نباشید.)

یادآوری: با توجه به پرسشهای مطرح شده ، دو سطر نخست و پایانی (داخل پرانتز) این مطلب ، در دهم شهریور ۸۶ افزون گردیده است.

راه سختی در پیش داری خواهرم،

مي دانم،
چون آگهي هاي استخدام را مي خوانم.
آخرينش اين است:
«براي يك شركت بزرگ

به يك خانم منشي، آشنا به تايپ و كامپيوتر

و انجام امور اداري، دفتري، بايگاني و بانكي نياز مي باشد.»
و اين يعني كه در برابر يك حقوق كار هفت نفر را بايد انجام بدهي.
باز خدا كند که كار هشتمي را به زور از تو نخواهند.

راه سختي در پيش داري خواهرم،

و من برای موفقیت تو دعا می کنم.